2 jaar terug

Twee jaar terug begon ik mijn eerste blog.

Als ik twee jaar terug kon gaan en tegen mijzelf kon zeggen welke stappen mijn zoontje allemaal zou gaan maken op het eetgebied, had dit een hoop zorgen kunnen doen wegebben.

Maar ik zou ook zeggen:
– Volg je ingezette pad. Dit is niet “toegeven aan je kind”. Dit is je kind helpen in de rigiditeit die er is, in de zintuigelijke verwerkingsproblematiek die er gewoonweg is.
– Denk buiten de kaders. Ja, als gezin eet je niet zoals in de film. Is het niet zo gezellig aan tafel als de maaltijd een uur duurt. Eten is een activiteit in de dagplanning die vrij moeilijk kan zijn. Alle hulpmiddelen die een kind zelf inzet (denk aan staand eten, rondjes draaien, voorkeur van volgorde van opeten) kunnen juist nodig zijn om alle prikkels aan te kunnen. Als deze methodieken werkzaam zijn, ongevaarlijk en niet te sociaal ongepast, laat het toe.
Staand laten eten heeft bij ons zoveel goeds gebracht!
– Adviezen van anderen… 😉 zolang ze geen weet hebben van aan autisme gerelateerde eetproblemen, laat het advies lekker in het midden.